We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Daedalic Entertainment is een Duitse ontwikkelaar die we vooral kennen van point-and-click games als Deponia. Blijkbaar vonden ze het tijd om eens met iets nieuws op de proppen te komen en dat doen ze met hun eerste turn-based RPG, Blackguards. Maar is deze nieuwe formule even succesvol als hun point-and-click games? Wij gingen op onderzoek uit.

Helden zijn criminelen en mislukkelingen

Normaal worden bedreigde werelden steeds gered door helden waar niets op af te keuren is. Maar wat als deze helden niet bestonden en de enige hoop om de wereld te redden is gevestigd op een groep mislukkelingen en criminelen? Dit is het concept achter Blackguards, waarbij de speler in de huid kruipt van een veroordeelde moordenaar die met een groep van ander gespuis de wereld moet redden van een donkere dreiging.

Hoewel het verhaal niet slecht te noemen is, mist het echter de nodige diepgang om geïnteresseerd te blijven. In Blackguards draait het voornamelijk om de turn-based gevechten. Laat ons dit er al onmiddellijk bij vermelden: dit is geen game die voor iedereen is weggelegd. Waarom? Je kunt niet op zoektocht, je moet heel erg weinig keuzes maken, en wanneer je navigeert op de map mag je er zeker van zijn dat de kans 99% groot is dat er een encounter op je te wachten staat. Je zult her en der eens een keuze moeten nemen, maar hoe je het ook draait of keert, jouw keuze heeft geen enkele consequentie op het verdere verloop van het verhaal. Een beetje een spijtige zaak wat ons betreft.

GamesnackBE-Blackguards-Screenshots-01

Lekker traditioneel

Goed, over naar het gevechtssysteem, wat echt wel lekker traditioneel te noemen is. Gevechten worden uitgevoerd op de traditionele turn-based stijl op een hex-based rooster, waar elke character een levens- en Manabar moet onderhouden, dit in combinatie met enkele andere bekende tweaks om het wat interessant te houden. À la XCOM-stijl kun je jouw personages met een kort bereik verplaatsen zodat ze nog een actie kunnen uitvoeren, of je geeft ze een groter bereik en kunnen ze geen actie meer uitwerken. Je hebt een ruime keuze aan acties die je iedere beurt kunt opvragen door middel van de rechtermuisklik, afhankelijk van de vaardigheden van je personage. Items gaande van speciale drankjes tot gif, Perception om vallen te detecteren, alle verschillende soorten spells, special attacks, of gewoon kiezen om te wachten tot iemand anders beurt eerst doet zijn maar enkele voorbeelden wat je onder de rechtermuisklik kunt terugvinden. Uiteraard is het ook mogelijk om je meest gebruikte acties te koppelen aan een numerieke toets op je keyboard.

Een gevecht moet je strategisch aanpakken, dus moet je uiteraard gebruik maken van je omgeving. Zo kunnen je namelijk valstrikken verbergen, stapels dozen kunnen omver geduwd worden en vervolgens in brand gestoken worden, bepaalde functies (zoals een olievlek) kunnen een personage doen slippen, en zelfs aardgas kan worde ontstoken om zo een enorme explosie te veroorzaken. Zoals je merkt is het dus toch aangeraden om eerst je speelveld te observeren, zeker als je geen mal figuur wil slaan. Dit principe houdt de gevechten – meestal – toch wel interessant.

Buiten gevechten zul je ook de kans krijgen om te chatten met de lokale bevolking, voorraad opslaan, de overdreven vele statistieken van je personage te configureren (80% van die immense “schat” aan stats zul je toch nooit aanraken), en om je gezondheid en mana aan te vullen. En dat allemaal in één enkel scherm dat een stad moet voorstellen. Houd je van zoektochten in RPG’s, dan is Blackguards absoluut een no-go voor jou. Wij hebben zelfs ondervonden dat je zelfs met een paar basis skills zonder al te veel problemen zegevierend zult zijn.

GamesnackBE-Blackguards-Screenshots-02

Toch liever de hedendaagse RPG’s

Ondanks de grote hoeveelheid slagvelden en vijanden moeten we toch eerlijk bekennen dat het hele systeem al snel gaat vervelen, en zeker wanneer de hele game gebaseerd is op combat vormt dat een probleem. Daedalic heeft haar best gedaan om de gevechten zo interessant mogelijk te houden, zoals bv. een trektocht doorheen een lange grot besmet met gigantische luizen, maar slaagt er niet in om het concept fris te houden door steeds weer hetzelfde over en weer te doen. Een ander onmiskenbaar feit is dat je af en toe een strijd moet aangaan die gewoon oneerlijk en plezierig is. Een goed voorbeeld hiervan is een kasteel waar continu vijanden respawnen, wat sowieso al moeilijk genoeg is. Om het gewoon helemaal oneerlijk te maken is er dan ook nog eens een kristal die alle vijanden bij iedere beurt volledig geneest, én datzelfde kristal kun je niet van op afstand met magie aanvallen. Dit wordt al snel een dash vol furie om tot bij het kristal te komen en te vernietigen, dit terwijl een tiental krachtige hagedis mannen op jouw gezondheid zitten te hameren en dit gevecht met slechts een paar procent van je levensbalk overleeft. Dit klinkt lekker uitdagend, maar als je dit aan de lopende band moet doen gaat dit heel snel vervelen. Daarnaast zit de game ook nog eens vol loading screens, wat al snel de pret en motivatie weghaalt om nog maar aan je volgende veldslag te denken.

GamesnackBE-Blackguards-Screenshots-03

Verdict

Ben je op zoek naar een interactief bordspel met RPG elementen en een uitgebreid arsenaal aan stats? Dan zul je in zekere mate plezier beleven aan Blackguards. Ben je meer voor het normalere RPG genre, kun je beter de andere kant opkijken. Versta ons niet verkeerd, Blackguards biedt het nodige plezier en Daedalic heeft haar best gedaan om de gevechten zo interessant mogelijk te houden, maar vaak worden de zaken zo frustrerend en kom je snel tot het besef dat je steeds dezelfde dingen opnieuw en opnieuw zit te doen. Wat ons betreft heeft Daedalic een mooie start genomen, maar er is nog veel werk aan de winkel om een degelijke RPG uit te brengen.

No more articles
Meer in Nieuws, PC Reviews, Reviews
The Walking Dead Season 2: All that Remains Review

Sluiten