We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

De dag van vandaag komen ze steeds vaker voor, remakes van klassiekers die we al eerder op de last gen consoles konden spelen. En nu dragen ook 4A Games en Deepsilver hun steentje bij, want ze komen met Metro: Redux op de proppen. Metro: Redux is een compilatie van Metro 2033 en Metro: Last Light, en deze games zijn op hun beurt dan ook gebaseerd op de novellen van Dmitry Glukhovsky. Wat wij er van vinden lees je hieronder!

Verhaal met een aantrekkelijk decor

Voor je aan het verhaal begint, kun je zoals bij elk spel je moeilijkheidsgraad kiezen. Bij Redux gaan ze zelfs nog een stapje verder. Daar kun je de setting kiezen waar je mee speelt, je hebt de keuze uit ‘Survival’ en ‘Spartaans’. Bij ‘Survival’ kies je de creepy horror-setting zoals je die origineel beleefde in Metro 2033 of je kunt meer voor de vlotte actie gaan met ‘Spartaans’ die je eerder al kon meemaken in de originele Metro: Last Light. Met de ‘Survival’-modus heb je direct het tikkeltje meer spanning als je echt moet gaan zoeken naar ammunitie of je er zoveel mogelijk moet sparen om het einde van het level te halen. Dit gaat dan ook gepaard met een stealthmodus waarbij je je vijanden zult moeten omleggen met een mes of knock-out slaan. Het gaat zelfs zover dat we gewoonweg enkele vijanden moeten ontwijken omdat we anders direct doorheen onze ammunitie zouden zitten. Bij ‘Spartaans’ gaat het er hem eerder om voor al je vijanden om te leggen op de manier die jij verkiest. Je kunt naar binnen gaan in Rambo-stijl of je kunt zoals bij survival je vijanden van achter gaan besluipen. Wij zijn steevast voor de ‘Survival’-modus gegaan om de ervaring zo origineel mogelijk te houden.

GameSnackBE-Metro-Redux-Screenshot-01

Na deze instelling te kiezen konden we direct van het verhaal gaan proeven (LET OP! BEVAT MOGELIJKE SPOILERS!). De verwachtingen waren hoog omdat de eerste in de reeks, namelijk Metro 2033, gebaseerd is op een bekende roman. In Metro 2033 gaat je hoofdpersonage, Artyom, het kwaad gaan bestrijden in het metrostelsel van Moskou. Na een nucleaire ramp is het bovengrondse onbewoonbaar en daarom hebben er zich groeperingen gevormd die overleven in de metro. Door deze ramp zijn er natuurlijk een hele hoop mutanten overgebleven, die absoluut ook het metrostelsel willen betreden. En het is jouw taak om dit kwaad te stoppen. Maar tijdens je reis ontdek je een speciaal bovengronds ras: The Dark Ones. De naam alleen al klinkt niet direct aangenaam en het is dan ook je taak ze weg te houden van de mensheid en ze te vernietigen.

GameSnackBE-Metro-Redux-Screenshot-02

Eens je ditmaal gedaan hebt dan kan Metro: Last Light van start gaan. Je ontdekt tegen alle verwachtingen in dat één van The Dark Ones het heeft overleeft. Het wordt dan ook je taak om je voorgaande acties verder te zetten en het ras volledig uit te roeien. Maar dit is zonder de tegenstand van de  Fourth Reich gerekend, een nazistische vereniging die ook ondergronds leeft. Ze nemen jou en de Dark One al snel gevangen en van hieruit begint je eindeloze zoektocht naar de overgebleven Dark One. Hoe je er dit vanaf zal brengen ligt volledig in jouw handen en door bepaalde keuzes die je doorheen het verhaal maakt, kan het ook op 2 manieren eindigen. Het enigste wat wij nog willen meegeven is dat beide verhaallijnen met een knal geëindigd zijn!

Gameplay

Naast het verhaal krijg je direct te kampen met de gameplay van deze game. En in het begin waren we direct teleurgesteld. De bewegingen voelen houterig aan en de physics zijn maar povertjes. We hebben het gevoel dat we met een verouderde game bezig zijn die hier en daar een beetje opgepoetst is. Maar dit vergeet je al snel door de horror-setting die het met zich mee brengt. En dit in combinatie met de authenticiteit van de wapens en interacties die je kunt maken laten je echt smullen van deze reeks.

GameSnackBE-Metro-Redux-Screenshot-03

Zo moet je om de zoveel tijd de filter op je gasmasker vervangen, het afvegen als het vol gespat is met bloed en het vervangen als het gebroken is. En dit is hetzelfde met de wapens die eruitzien alsof je ze zelf in mekaar geknutseld hebt. Dit weerspiegelt de schaarsheid aan materiaal in de metro en geeft je een realistisch gevoel. Je wapen kan na verloop van tijd oververhit raken of je luchtcilinder kan leeglopen waardoor je je wapen pas opnieuw kan gebruiken door het letterlijk op te pompen. En alsof dat nog niet genoeg is dan kan je zaklamp na verloop van tijd ook leeglopen. Gelukkig kan je deze door middel van een dynamo terug in gang steken. Dit totaalconcept in combinatie met de setting zorgt voor zo’n aangename gameplay waarbij het lastig is je console te moeten afsluiten.

Wat wel soms voor een tikkeltje frustratie zorgde was dat je de luchtfilters voor je gasmasker moet verzamelen. Dus als je bovengronds een stukje wil gaan verkennen moet je maken dat je genoeg luchtfilters bij je hebt of je sterft voordat je het level voltooid krijgt. Hier bovenop komt dat het kompas niet altijd even duidelijk is. Zo krijg je de richting mee waar je doel zich bevindt, maar of dit ondergronds of bovengronds is mag je zelf gaan uitzoeken. Maar dit maakt natuurlijk deel uit van de creepy/horror setting van Metro: Redux.

Grafisch en audio

Grafisch was de game uiteraard niet hoogstaand aangezien het om een remake ging. Als men het met een splinternieuwe engine had gemaakt was dit natuurlijk een ander verhaal geweest. Maar dit hebben we ook niet verwacht, het was mooi en maakte de sfeer zoals ze moest zijn. Je merkte dat je aan een resolutie van 1080p speelde en dat maakt het aangenaam aangezien we op de last gen maar over 720p beschikken. Zeker in combinatie met 60fps in vergelijking met de 30fps zorgen voor een veel aangenamere speelstijl die hand in hand gaat met het grafisch aspect van de opgepoetste game. Last Light scoort hier wel beter in dan Metro 2033, wat ook logisch is als je weet dat er tussen de twee games 3 jaar ontwikkeling zit.

GameSnackBE-Metro-Redux-Screenshot-04

GameSnackBE-Metro-Redux-Screenshot-05

De audio is ook cruciaal bij deze shooter. Zo kon je van de audio afleiden als je gezien was door de vijand, je vijanden succesvol had neergemaaid zonder argwaan te wekken en nog veel meer. De muziek is ook perfect afgestemd op de sfeer die de metro weerspiegelt en ze zorgt voor dat tikkeltje meer spanning op momenten waar het nodig is. De audio maakt van de shooter op bepaalde momenten een echte horrorgame.

Verdict

Zonder twijfel is dit één van de beste first person shooters die we in handen kregen. De sfeer en de gameplay, het volledige plaatje klopt. Het verhaal is goed en meeslepend en de interactie met je gadgets en het customizen van je wapens zorgen voor dat tikkeltje extra realisme. Met andere woorden, deze shooter is een echte knaller. Elke echte shooterfan moet deze vroeg of laat in zijn collectie staan hebben. Waar wacht je op?

No more articles
Meer in Nieuws
Forza Horizon 2 heeft veelbelovende review scores

Sluiten