We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Het lijkt al een tijdje geleden dat ik nog een World War II game heb gespeeld. Het is alsof het thema te veel gebruikt werd, en dat developers op zoek zijn gegaan naar nieuwe thema’s om te gebruiken. Relic gaat daar resoluut tegen in, en dit om hun Company of Heroes franchise levende te houden. Gelukkig, want dit spel is een sterk staaltje techniek die in een perfect narrratief zit om enkele nieuwe mechanics toe te voegen aan de gameplay.

Company of Heroes is een review die ik liever niet had gehad. Waarom? Het is nog langer geleden dat ik een RTS heb durven aanraken. De laatste keer was StarCraft II, en toen raakte ik een paar missies ver in de Campaign, maar online ging ik het nooit proberen. Iets aan Aziatische spelers die een mechanisch toetsenbord kapotrammen, maakt me eigenlijk een beetje bang. Ik ben al niet zo’n dergelijk competitief persoon (de enige game die ik echt competitief heb gespeeld, is Counter-Strike en dat is al eeuwen geleden), en dan zie je een genre in games die competitie een nieuwe defenitie geeft. Wees toch niet gevreesd, want ik heb wel een hoeveelheid Dawn of War & Dawn of War II gespeeld, dus ik weet wel wat de stijl is van Relic, en durf ik deze titel toch aan.

Wat is het koud op het front

Een van de meest vernieuwende features die ik terug vond in de game was dat je troepen kunnen sterven door de koude. Deze damage die door de gamewereld wordt geleverd aan je troepen, maken het echt een stuk moeilijker en tactischer dan de gemiddelde RTS. Toch limiteert het je een stuk meer in je battleplan, wat ervoor zorgt dat je minder routes kunt nemen om je vijand aan te vallen. Enkel kampvuren en huizen kunnen je verwarmen, dus wanneer je de Duitsers wil aanvallen, moet je tactisch alles uitplannen en kijken waar je kan schuilen voor de koude en je vijand. Dus eigenlijk lieg ik een beetje, de koude limiteert je tactiek niet, maar het maakt het verrek veel moeilijker. Het micromanagement dat je er moet bijnemen om je troepen uit de koude te houden, zorgt er voor dat je aan je scherm blijft gekluisterd.

Company Of Heroes 2 Screenshot

Micromanagement is nodig om je troepen in leven te houden

Toch is er veel meer dan het weer die dit spel echt koud maakt. De meeste RTS-spelers zijn waarschijnlijk niet verbonden met hun team dat ze naar het front sturen. Ik in ieder geval, ben wel emotioneel verbonden met mijn troepen. Telkens ik een troep verlies moet ik aan een bepaald moment terug denken in het verhaal, dat me echt geraakt heeft. Ik wil dit niet spoilen voor je, maar je merkt dat de Sovjets ongelofelijk hard waren tegen hun troepen. Er zit zelfs een mechanic in die je eigen troepen neerschiet wanneer ze terugtrekken.

Ik heb er al vaak op gevloekt, op die verraders in games zoals Shogun: Total War wanneer je troepen terugtrekken, maar nu je ze effectief kan neerschieten, slik ik toch even (maar dat kan natuurlijk ook enkel aan mij liggen).

Dynamiet en dynamiek

Een andere coole feature van de koude in operatie Barbarossa is dat tanks rivieren kunnen kruisen, omdat ze bevroren zijn. Toch mag je ze daar niet laten staan, want weet je tegenstander een leuk bombardement uit te voeren, dan ben je volledig je panzerdivisie kwijt. Ook geldt dit voor je troepen die oversteken. Wanneer een vlammenwerpen een ware vurenzee opent op het ijs, gaan je soldaten zwemmen in het koude water en verlies je die kostbare troepen.

Company Of Heroes 2 Screenshot

Gebruik de natuurelementen in je voordeel!

Dit alles is erg leuk, maar het heeft een downside. Telkens er een nieuwe feature geïntroduceerd wordt, was ik altijd verward door slecht ontworpen UI. De UI voor de koude, waaraan je troepen kunnen sterven, was voor mij niet echt duidelijk in het begin. Als je iets moet doen voor een missie, meestal een sidemission, is ook dat niet fantastisch aangegeven.

Om dan terug te gaan naar iets goeds: de verwoestbare omgevingen maken het echt dynamisch. Wacht eens even, de meeste RTS games hebben toch gebouwen die je kunt verwoesten? Ja en nee, de dynamiek die ik bedoel is wanneer je met een tank door een hoopje zandzakjes rijdt, die in het rond vliegen. Fantastisch dat, jammer genoeg lopen je vijandige troepen uit de weg, want dat zou een fantastische feature zijn. Het zijn die kleine dingen die zulke games echt fantastisch maken. De campaign zorgt ook voor die details, de game is goed gevarieerd qua missies, en dat apprecieer ik wel. Er zijn meerdere RTS games die hun campaign mogen differentiëren van hun  multiplayer tegenhanger.

GameSnackBE-Company-Of-Heroes-2-Screenshots-03

Waar de details dan niet zo goed zijn uitgewerkt zijn, is in het departement graphics. In een RTS is het grafische niet zo belangrijk, qua details dan, want je zit ver boven de actie. Als je dan cutscenes toevoegt, gebruik dan alsjeblieft niet dezelfde low-texture models als in de game zelf, want dat ziet er echt slecht uit. De gezichten van de ‘acteurs’ zijn dan wel iets beter, maar niet al te veel. De voice-acting is quirky op z’n zachtst gezegt. Meestal heb ik dat probleem wel met mensen die een Russisch accent proberen na te apen, en Company of Heroes 2 is hier niet veel beter in. Het is net niet grappig genoeg, zoals in Red Alert en is het dan nog niet consistent genoeg. Jammer, want dat haalt je net een beetje uit de immersie.

The Extra’s Menu

Ik merk echt wel dat Relic er werk van heeft gemaakt om een echte andere game te maken, en het is dan ook fantastisch om te zien dat ze nog enkele andere übercoole features hebben kunnen toevoegen. Één van die fantastische features is Theatre of War. Theatre of War toont een chronologisch gebeuren van de oorlog aan het front, en is volgens de developers een manier om de tactieken van de multiplayer game onder de knie te krijgen. Theatre moet je echter niet afschilderen als een kleine feature, want de hoeveelheid content die in dit pakket zit, is gigantisch in vergelijking met de Campaign. Om je een ideetje te geven, de Sovjet-Campaign duurt een 14-tal missies, waar in the Theatre of War je in 1941 al 18 missies alleen hebt. Hou wel rekening met het feit dat Theatre of War missies eigenlijk veredelde Skirmish games zijn.

GameSnackBE-Company-Of-Heroes-2-Screenshots-05

Multiplayer?!

Het multiplayer component heeft wat weg van Dawn of War, en ik krijg dat gevoel door de Army Painter. De game heeft ook invloeden van andere multiplayer games, en niet alleen van RTS games. De game heeft een progression-threadmill. Je kunt kleuren vrijspelen voor je Army Painter, maar wat volgens mij een mindere keuze is dat de game ook verbeteringen voor je army, die je zelf samenstelt samen met de commander mechanic, ook in de progression treadmill zitten. Hierdoor heb je een directe asynchrone multiplayer. Hopelijk is dit genoeg gebalanceerd zodat het blijft werken, want dit zou er echt voor zorgen dat het eSports-verhaal niet van toepassing zou zijn op deze game.

Waarom verwijs ik naar eSports? Omdat Relic duidelijk gaat voor een duidelijke competitieve scene. Dat zie je doordat ze Twitch.tv hebben geïntregreerd in de game. Dat vind ik echt wel een vette feature, en het toont wel dat Company of Heroes 2 meegaat met zijn tijd.

No more articles
Meer in PC, PC Reviews, Reviews
Verlaagde prijzen voor Bethesda-games

Sluiten