We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

We zijn het gewoonlijke geweld van games als GTA V weer even beu en Daedalic Games biedt ons de oplossing. Wij mogen immers Goodbye Deponia spelen en wij zouden GameSnack niet zijn als wij onze bevindingen niet met jullie zouden delen. Wil je even op je dooie gemak chillen achter jouw monitor? Lees dan nu in deze review of Goodbye Deponia iets voor jou is.

We keren voor de laatste keer terug naar Deponia, waar Rufus woont. In de vorige delen maakten we al kennis met de wereld van Deponia, wat een echt vuilnisbelt is. Daarboven bevindt zich het Organon, Deponia’s grootste vijand en daar nog eens boven kunnen we Elysium vinden. Elysium is erg stijlvol en het is Rufus’ droom om daar ooit te kunnen wonen, samen met Goal, zijn vriendin.

In deze laatste telg in de trilogie probeert Rufus nog een laatste keer om in Elysium te geraken, wat hem in de twee vorige delen niet gelukt is. Je staat opnieuw voor een avontuur waarin het gewoonweg onmogelijk is om je lach in te houden. We hadden ons voorgenomen deze keer wat minder snel in de lach te schieten, omdat de humor vaak gewoon te droog is voor woorden, maar het heeft niet lang geduurd voor de eerste tanden ontbloot werden.

GameSnackBE-Goodbye-Deponia-Screenshot-03

Nu zou je wel kunnen denken dat Goodbye Deponia ergens wat belachelijk is, maar daar heb je het goed mis. Het verhaal zit zoals altijd goed in elkaar en we blijven ons afvragen waar ze het vandaan blijven halen. Ondanks dit moeten we toch zeggen dat het einde niet echt knalde, maar toch werden we tevreden achtergelaten.

Dom of dapper?

Rufus staat bij de Deponia-speler doorgaans bekend als een gat achterlijke jongeman. Hij staat altijd klaar voor gevaar en is er als de pinken bij om zich als held voor te doen. Is Rufus dapper of dom? Wij denken eerder dat hij dom is, maar wie weet heeft hij wel een beetje van beide in zich. Hij weet zichzelf altijd in moeilijkheden te brengen en elke situatie te verergeren, maar slaagt er toch altijd in om uiteindelijk alles op te lossen.

Het is hier waar de speler aan te pas komt. Het is een point & click game, dus dat is dan ook het enige wat je moet doen. In Chaos on Deponia werd al de spot gedreven met de tutorial en dit is nu ook niet anders. Grapjes als “waarom heb je in godsnaam een tutorial nodig voor een spel waarin je enkel je muis gebruikt” passeren dan de revue. Na een vijftal minuutjes kan het speelwerk beginnen en aan de hand van een gesprek kan je het verhaal nog eens opfrissen of oppikken mocht je dat nog niet gedaan hebben.

GameSnackBE-Goodbye-Deponia-Screenshot-04

Met een klik van de linkermuisknop kan je zoals gewoonlijk voorwerpen inspecteren en mensen aanspreken, terwijl de rechtermuisknop handig kan zijn als je eerst iets of iemand wil inspecteren. Als laatste heb je de scroller, waarmee je jouw inventory tevoorschijn kunt halen. Zaken die je oppikt en krijgt worden daarin bewaard en daarmee kun je dan andere raadsels oplossen. Wie wat moeite heeft met het vinden van alle klikbare dingen in een map, kan dat verhelpen met een simpele klik op de scroller, wat ineens alles oplicht. Daarmee hebben we dan ook alle controls verteld en meer hoeft het niet te zijn; lekker simpel voor een simpel genre.

In dergelijke games is het de gewoonte om er veel tekst in te verwerken en dit is waar deze game de meeste humor uit haalt. We bleven geïnteresseerd, maar of iedereen dat zal blijven na enkele uren spelen, is maar de vraag.

Deponia

De wereld van Goodbye Deponia ziet er alweer fantastisch uit. Ben je geen fan van het genre, heb je minder interesse in een goed verhaal, of kan je met niets lachen? Dan moet je Goodbye Deponia zeker spelen voor de handgetekende maps waarin je kunt verkennen. De animaties zijn nog beter deze keer en de maps zien er interessant, leuk en gedetailleerd uit: een waar festijn om je ogen kapot op te staren.

GameSnackBE-Goodbye-Deponia-Screenshot-02

Maar we horen je al denken (inderdaad, dat kunnen wij!): “tekeningen zijn niets voor mij”. Dan heeft Goodbye Deponia nog een laatste troef in handen die we moeilijk kunnen negeren. De soundtrack is om meerdere eargasms te krijgen, tenminste als je de klassieke stijl graag hoort.

Verdict

Met verbeterde animaties, leuke handgetekende omgevingen, een soundtrack om u tegen te zeggen en een verhaal die meerdere keren je lachspieren op de proef zal stellen, is Goodbye Deponia in onze ogen een waardig einde voor de trilogie. Al moeten we toegegeven dat wanneer droge slapstick humor jouw ding niet is en je een knallend einde verwacht, we deze game alleen maar kunnen afraden. In dit geval zullen de andere troeven van Goodbye Deponia deze gebreken niet goedmaken. Daarbovenop zal niet iedereen graag de lange gesprekken doorklikken en kan dit ervoor zorgen dat de interesse in de game wat wegvalt. Toch blijven we erbij dat de point & click fans heel wat zouden missen als ze Goodbye Deponia geen kans geven.

No more articles
Meer in PC, PC Reviews, Reviews
Afschrikwekkende beelden van The Evil Within

Sluiten