We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Kan Medal of Honor: Warfighter zijn voorganger evenaren, of flopt Warfighter? Lees het in deze singleplayer review!

Verhaal

Het verhaal van Warfighter begint meteen waar dat van de vorige Medal of Honor eindigde. Preacher, een Tier 1 soldaat komt thuis om te ontdekken dat zijn gezin uit elkaar aan het vallen is omwille van zijn lange afwezigheid. Alvorens hij de kans krijgt om zijn leven terug op poten te krijgen, wordt Preacher terug het slagveld ingestuurd. Samen met zijn team gaat Preacher op zoek naar het PETN, een enorm gevaarlijk explosief.

GameSnackBE-Medal-of-Honor-Warfighter-Screenshot-01

Dit is zowat het verhaal in grote lijnen. Het is niet echt veelbelovend, maar toch heeft het zijn momenten. Ondanks deze momenten kunnen we het verhaal toch niet al zijn punten geven. Alles wordt in stukken verteld en op de duur wordt het moeilijk om nog te volgen. Ook zijn er overbodige cliffhangers aanwezig. Zo hielden ze de identiteit van een supervisor verborgen, terwijl iedere gamer die de Medal of Honor uit 2010 gespeeld heeft, deze identiteit al lang zou moeten kennen. Waar het verhaal dan wel weer positief op scoort is de lengte. Zelfs op een gemakkelijke moeilijkheidsgraad doe je er minstens een uur of 10 over.

Gameplay

In iedere shooter krijg je vanzelfsprekend een wapen in de handen gestopt. In Medal of Honor kregen we er naar onze mening toch wat teveel toegestopt, want voor bijna elke missie hadden we een ander geschut vast. Alsook hadden we plots zonder tactisch nut een shotgun als secondary wapen in plaats van een simpel handwapen. Allemaal goed en wel, de missies bieden toch nog redelijk veel variëteit. We bevonden ons niet enkel in het slagveld te voet, maar soms kropen we eens achter het stuur om de straten onveilig te maken. Tot onze verbazing verliep de besturing van deze voertuigen ook erg vlotjes. Op drukke wegen wagens ontwijken was helemaal zo moeilijk nog niet en het was bovendien ook nog eens erg leuk.

Maar toch heeft de gameplay een hoop minder leuke factoren achter de hand. Zo hadden zowel onze vijanden als onze teamgenoten een zwakke AI. Het deed zich meerdere keren voor dat we werden afgemaakt door een vijandige soldaat terwijl onze vrienden er gewoon op stonden toe te kijken. Zelfs al staan ze eens te schieten, dan schieten ze allemaal naar dezelfde en zelfs dan blijft deze stand houden. Een welgemikt hoofdschot uit jouw eigen wapen maakt hier een einde aan. Hetzelfde gebeurt dan ook bij de vijanden: eens jij in beeld komt vergeten ze plots hun oorspronkelijke doelwit en zitten ze allemaal achter jou aan.

GameSnackBE-Medal-of-Honor-Warfighter-Screenshot-02

Verder zit het leveldesign dan wel goed in elkaar, maar dan heb je weer een enorm lineair spel. Hoe groot het level en slachtveld ook is, je hebt telkens maar één manier om jouw doel te bereiken. Dit wordt op kleine schaal goed gemaakt door de afwisseling, zoals het breachen. Breachen is het openbreken van een deur waarna je in slow-motion de vijanden die er zich achter verborgen hielden kunt afknallen. Per vier headshots krijg je dan een nieuwe manier om te breachen.

Graphics & audio

Grafisch is de game alweer stukken beter en als het enkel van dit aspect had afgehangen, dan kreeg Warfighter van ons al zijn punten. Jammer genoeg maken de graphics de minder goede gameplay niet goed. Al helemaal niet als je weet dat dezelfde engine gebruikt wordt als bij Battlefield 3, maar toch de graphics er niet naar zijn. Waarom is dat zo? Omdat Battlefield 3 apart werd gemaakt voor de PC en bijgevolg dus geen console port was. Maar dit is niet het geval bij Medal of Honor: Warfighter, waardoor de graphics op de PC moeten inboeten door de consoles. Ook waren de cutscènes grafisch perfect, maar leken deze totaal niet meer op de ingame graphics. Maar om toch iets positief te zeggen, hadden de personages natuurlijke physics en werd dag en nacht enorm goed weergegeven.

GameSnackBE-Medal-of-Honor-Warfighter-Screenshot-03

Op vlak van audio kunnen we helemaal niet klagen, wat het enige is aan deze game. Emotionele stukken in de game werden voorzien van een goede soundtrack, waardoor je het toch al eens moeilijk durfde te krijgen. Geweerschoten en de impact hiervan werden enorm realistisch weergegeven. Bijvoorbeeld als we op hout of metaal schoten, kregen we een passend geluid te horen. En wat niet van de ontwikkelaars kan gezegd worden, maar wel van de stemacteurs: ze hebben hun werk uitstekend geleverd.

Conclusie

Hoewel Warfighter tegenviel op verschillende vlakken hebben we er toch van genoten. De game is niet aan te raden aan de mainstream gamer, maar zeker aan de gamer die van het vorige deel heeft kunnen genieten. Daar het verhaal er meteen op volgt, mag je deze als Medal of Honor fan zeker niet overslaan.

 

No more articles
Meer in PC, PC Reviews, Reviews
Torchlight 2 vliegt een miljoen keer over de toonbank

Sluiten