We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Assassin’s Creed Liberation heeft een voorgeschiedenis als PlayStation Vita releasegame. Met deze consoleport probeert men de game een tweede leven te geven. Of dat ook gelukt is, lees je in onze Xbox 360 review over het leven van een vrouwelijke Assassijn.

The Black Lady

De jonge Aveline de Grandpré is de dochter van een blanke zakenman en zijn zwarte concubine. Niet alleen maakt die mengeling haar uniek in het New Orleans van de jaren 1747 (de kolonisatie van Amerika is een feit), maar ook omdat ze de eerste vrouwelijke sluipmoordenaar is in de AC-franchise. In de steek gelaten door haar moeder, wordt Aveline enerzijds onder de hoede genomen door haar stiefmoeder Madeleine de L’Isle en anderzijds door haar mentor van het Broederschap van New Orleans, Agaté. Als erfgename en zakenpartner van het familiebedrijf én door haar zwarte roots, kan Aveline zich in verschillende gedaantes doorheen de gamewereld bewegen: als sluipmoordenares, als rijke dame en als onopvallende slavin. Jij kiest telkens in welke hoedanigheid ze de volgende opdracht zal klaren.

Koloniale kleuren

Het New Orleans van die tijd is een rijk gevulde stad met een aantal historische gebouwen en die krijg je dan allemaal netjes voorgeschoteld als je de prille stad doorkruist. Je andere speelterrein is de Bayou: een groots moerasgebied waar kleine kreken en waterlopen worden gedomineerd door hoge bomen of laag struikgewas. Het freerunnen over afgeknotte boomstronken en andere flora is amusant en geeft een heel nieuwe manier aan het doorkruisen van het moeras. Eén van de leuke momenten is als je langs een scheur die over gans de lengte van een reuzenboom loopt, de top van die boom kan bereiken. Dat geeft een geslaagde klimervaring, maar helaas zie je daar de net iets mindere grafische opbouw. Avelines voeten stappen niet in de scheur (maar er net voorbij) en dat maakt heel de boomklimervaring iets minder spectaculair. Af en toe loop je ook dwars door een lichaamsdeel van een NPC, of komt de vegetatie doorheen Avelines lichaam.

Alle opties staan open

Als zakenvrouw heeft ze de beschikking over verschillende pakhuizen waar ze toegang heeft tot haar outfits en wapens, en waar ze haar handelsvloot kan beheren. Af en toe moet ze natuurlijk haar zakenrivalen uitschakelen om aan de top te staan in een keiharde concurrentiestrijd. Bij het uitschakelen van haar rivalen, krijgt ze verschillende beloningen. Zodra Aveline een winkel bezit, kan ze daar wapens en outfits tegen een lagere prijs kopen. Elke winkel geeft ook toegang tot het handelssysteem. Na het opknappen van verlaten gebouwen, kunnen er geheime schuilplaatsen gemaakt worden, waarin onze hoofdrolspeelster van outfit kan veranderen. Een uitgebalanceerd economisch systeem zorgt dat Aveline zorgvuldig haar handel moet beheren. Ze kan goederen overbrengen van de ene naar de andere haven, maar slecht weer en piraten maken hier een gevaarlijke onderneming van. Met een maximaal aantal van acht schepen is het afwegen welke schepen er aangeschaft moeten worden. Een sneller schip vervoert minder vracht en heeft meer sturing nodig, maar deze leveren wel meer winst op. Elk gevaar onderweg verlengt de reistijd naar een veilige haven waar men net die vracht nodig heeft.

Er zijn toch ook minpunten aan de spelervaring en de gameplay. Wat moet je denken als je ’s nachts een toren aan het beklimmen bent en zodra je op het uitzichtpunt staat, het opeens dag is geworden? Wanneer je de overzichtskaart wil raadplegen duw je op “back” maar dat wisselen neemt toch iets teveel tijd in beslag om het aangenaam te maken. Soms sta je op een uitkijkpunt en dan synchroniseert de game deze niet.

Klanken en geluiden

Er is genoeg aandacht besteed aan het geluid in de game. Dit zowel voor omgevingsgeluiden als voor de stemmingsmuziek. Wat direct opviel is het verschil in klank wanneer er over houten daken of over daken met lei wordt gelopen. De klank is gewoonweg anders en klinkt zoals het in het echte leven zou zijn. Net zoals een stad zijn eigen geluiden heeft, zo heeft het moerasgebied ook zijn eigen couleur lokale waarbij de geluiden die fauna en flora normaal gezien maken, deskundig worden nagebootst. ’s Avonds en ’s nachts tsjirpen de krekels, een kikker schrikt op als je voorbij komt gevaren in je kano en maakt zich met een kwaakgeluid uit de voeten. Het is allemaal voorzien in de game. Een Spaanse gouverneur, Engelstalige smokkelaars, verfranste stadsbewoners, Afrikaanse slaven, Schotse en Ierse immigranten, … het is een mengelmoes van nationaliteiten. En natuurlijk heeft elkeen zijn eigen accenten en de ontwikkelaars deden hun best om dat mooi te brengen. Enkel het verengelste Frans is te stereotiep weergegeven: het accent ligt er vingerdik en veel te overdreven op, zodat het niet natuurlijk overkomt.

Reeksdeel zoveel

Als je de eerste keer alleen bezig bent geweest met het doorlopen van het scenario, dan is er in de tweede run nog meer dan genoeg interessants te ontdekken. Qua verhaal moet je niets diepgaands verwachten: je kan je als Aveline vooral inleven in haar drie rollen met de voordelen en de beperkingen die iedere rol heeft. Daardoor is deze Liberation HD een stuk korter geworden dan zijn grote broers. De submissies zijn meestal kleinere opdrachten die je moet uitvoeren zonder dat ze iets extra’s aan het verhaal toevoegen, maar al bij al heb je toch genoeg tijd doorgebracht in de game om je niet te teleurstellen.

Je eerste alligatorgevecht is memorabel: op het juiste moment op de juiste knop duwen en in no time heb je zijn huid voor een prachtige dameshandtas. En als beloning kan je het nest beroven van zijn alligatorei. Dat is één van de verzamelbare objecten; net zoals je bij smokkelaars verschillende zakhorloges kan aankopen, over gans de map schatkisten kan zoeken en leegroven en nog paddenstoelen kan verzamelen.

Er is een lange weg afgelegd tussen de oorspronkelijke AC en deze versie: de basishandelingen zijn hetzelfde en ook de hooibergen, overzichtspunten en timing blijven het goed doen, maar in een veel moderner jasje gestoken. De overgang van Vitagame naar consolegame is ook goed gegaan en waar in de handheldversie de controls redelijk onhandelbaar waren, is er hier terug geopteerd voor de vertrouwde knoppenfuncties.

Of dit alles de aankoopprijs van € 19,99 rechtvaardigt is een ander paar mouwen. Wij adviseren om even te wachten totdat deze game iets goedkoper wordt en dan zit je prijs/kwaliteitverhouding optimaal.

Deze review werd mogelijk gemaakt door livecodes.nl
No more articles
Meer in Reviews, Xbox 360 Reviews
Killzone: Shadow Fall Review

Sluiten