We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Child of Light, een game die de laatste weken wat zonnestraaltjes op haar gericht kreeg, maar algemeen gezien vaak in de schaduw bleef. Dat is misschien ook wel logisch naast Ubisoft toppers als South Park, Assassin’s Creed en Watch Dogs. Eens zien of deze held… ik bedoel heldin, het verdiende om niet onder de aandacht te komen.

Child of Light is, zoals eerder aangehaald, uitgegeven door Ubisoft en gemaakt door Ubisoft Montreal. Van die laatste groep zijn we al heel veel gewoon zoals de series van Tom Clancy, Assassin’s Creed en de momenteel solotitel Watch Dogs. Deze game is beschikbaar op de PS3, PS4, Xbox One, Xbox 360 en Windows. De game is niet fysiek te verkrijgen, alleen via Uplay. Deze review is getest op Windows.

Bring back the Light

Child of Light is een side-scroller met RPG-elementen in verwerkt. Zoiets hebben we al vaker gezien bij Ubisoft, zoals in hun recentste Rayman games. Je speelt als Aurora, een prinses die gestolen werd tijdens een lange slaap. Wanner ze wakker wordt, beseft ze dat haar Lemuria helemaal veranderd is. De zon, de maan en de sterren zijn namelijk gestolen door de Queen of the Night en jij mag die allemaal gaan terughalen. Dit is natuurlijk geen makkelijke missie voor een klein meisje en daarom komen de RPG-elementen een handje helpen. In de game heb je 3 takken waaruit je als speler kan kiezen. De keuzes zijn niet heel duidelijk te onderscheiden, maar op het eerste zicht ziet het er als volgt uit: Melee, Buffs en Magic/Counter. Melee is ondertussen wel duidelijk. Bij Buffs ga je er voornamelijk voor zorgen dat je jezelf sterker kan maken door je spells, terwijl Magic zich meer focust op de sterke spells en counter mogelijkheden.

Dit is niet de enige hulp die je krijgt. Aurora wordt namelijk ook bijgestaan door haar handige hulpje, Igniculus genaamd. Hij wordt bestuurd door de muis, tenzij je dit anders wilt, en is de 1ste 3 minuten niet beschikbaar, waardoor het een beetje vreemd aanvoelt. Eénmaal als je over hem beschikt, is het een grote hulp tijdens je quest. Met Igniculus kan je bepaalde kisten openen, donkere grotten verlichten en vijanden verblinden voor of tijdens gevechten. Natuurlijk is die kracht niet altijd beschikbaar. Als je hem te veel gebruikt, is hij voor een korte periode uitgeput. Dit duurt niet zo heel lang, dus je kan hem eigenlijk continu gebruiken. Je zou zeggen: “Is dat niet te veel van het goede?”. Integendeel, het komt zelfs goed van pas dat je hem zoveel kan gebruiken. Door vijanden te verblinden in de turn-based gevechten, kan je ervoor zorgen dat je vijanden trager hun aanvallen doen. Hierdoor kan je zelfs 2 keer of meer aanvallen in een gevecht.

GameSnackBE-Child-of-Light-Screenshots-01

Een RPG zou natuurlijk geen RPG zijn zonder een aantal sidekicks. Deze speel je alleen vrij als je ze vindt in het spel zelf of door ze te helpen met een probleem. Zo zal je een Jester uit het circus vinden, die wil dat je haar broer terugvindt. Toch is de gameplay niet 100% perfect. Je zal in het begin vaak problemen met de controls hebben, omdat deze niet zo zijn als de gewone side-scroller. Als 2de is er het probleem als je trappen wil oplopen, je moet altijd springen om naar het volgende niveau te gaan. Dit wordt later opgelost als je éénmaal kan vliegen, maar het blijft toch een klein hekelpunt.

Een kunstwerk in al zijn aspecten

In de vorige paragraaf ging ik dieper in op het verhaal en de gameplay, maar wat de game echt maakt tot een topper is het design. De game is letterlijk een kunstwerk. Aurora zelf doet je denken aan het boek “De Kleine Prins” en de achtergrond lijkt letterlijk uit een kunstwerk te komen. De dialogen zijn allemaal in dichtvorm geschreven, waardoor de game een speciale touch krijgt. Hierdoor kunnen dialogen vele emoties bevatten. Vooral het serieuze en het humoristische komen vaak naar voren.  Het laatste aspect dat de game helemaal het wow-effect geeft, is de audio. De audio is heel simpel gehouden en geeft een extra waarde aan de gebieden. Enge bossen worden vergezeld door spookachtige en bos geluiden, terwijl ruïnes meer het magische gevoel naar boven brengen. Al deze aspecten maken deze game tot een waar kunstwerk dat perfect in een museum kon opgenomen worden. Vele kunstvormen worden in de game opgenomen en in mijn ogen hoort het gamen op zich daar ook bij.

GameSnackBE-Child-of-Light-Screenshots-02

Betoverend plezier

Het design is DE rede waarom je de game blijft spelen, maar natuurlijk is het verhaal ook een belangrijk aspect van de game. Deze fun kan je perfect in je eentje spelen, maar dit is ook mogelijk via multiplayer. In de multiplayer splitsen de personages Aurora en Igniculus zich: één iemand controleert Aurora, terwijl de andere Igniculus bestuurt. Deze multiplayer is niet online en dat lijkt me ook beter zo, want we willen natuurlijk geen Igniculus of Aurora die totaal het spel voor je verpest of totaal de verkeerde dingen doet. Hierdoor blijft het fun-gehalte zeer hoog met één of twee spelers.

GameSnackBE-Child-of-Light-Screenshots-03

Conclusie

Child of Light bleef al bij al veel in de schaduw staan tussen de grote kleppers, maar die plaats is zeker onverdiend. Child of Light verdient het om te schijnen naast of zelfs boven de andere Ubisoft titels. Vooral het design en het verhaal nemen je helemaal over als je de game aan het spelen bent. Deze ervaring wordt zelfs nog beter als je beseft dat er weinig minpunten zijn, zoals de controls in het begin en de onduidelijke skilltree. Child of Light is een echt kunstwerk dat zeker zijn plaats in elke digitale bibliotheek van de meerwaardezoeker verdient.

Child of Light Review
91%Overall Score
Grafisch95%
Geluid95%
Gameplay85%
Herspeelbaarheid / Fun90%
Reader Rating 0 Votes
0%
  • http://gamesnack.be/ Jef

    Lijkt alle verwachtingen in te lossen, zalig!

No more articles
Meer in PC, PC Reviews, Reviews
The Elder Scrolls Online klassen en races – ESO

Sluiten