We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Het is ondertussen geen publiek geheim meer dat we bij Gamesnack reikhalzend uitkeken naar een nieuwe telg in de DOOM-reeks. Dat mag ook wel, want het is al ruim een decennia geleden dat we nog eens naar de hel en terug mochten reizen. Maar hoge verwachtingen brengen natuurlijk een grote kans op teleurstelling met zich mee. Is deze DOOM de terugkeer naar de beginselen van het First Person Shooter genre waar we allemaal op hopen? Wij nemen de chainsaw ter hand en zoeken het uit…

Storytime, kids!

Een diepgaand verhaal hoef je nog steeds niet te verwachten in DOOM. Je wordt wakker op een operatietafel tussen een groepje bezeten wetenschappers. Maar veel tijd om vragen te stellen is er niet. “Wie ben ik? Wat doe ik hier?”, allemaal zorgen voor later. Voor je het goed en wel beseft, steek je immers comfortabel in het bekende power armor. Vanaf dan is de trein vertrokken en wordt er niet meer achteromgekeken. Kamer na kamer zal je je een weg moeten banen door steeds grotere en gevarieerdere groepen van demonen.

Af en toe krijg je een zeldzaam moment om op adem te komen. Meestal wanneer je even niet ziet waar je verder moet of wanneer de game een throwback naar de 90’s doet en je in ware DOOM-stijl nostalgisch naar een gele of blauwe keycard laat speuren. Voor de rest is het knallen, knallen, knallen en dat vinden wij meer dan prima zo!

DOOM-5

Combatboots

We kunnen niet genoeg benadrukken hoe verfrissend de combat voelt in deze 2016 reïncarnatie van de legendarische FPS. Jarenlang hebben we militaire shooters moeten spelen die zichzelf veel te serieus namen. DOOM is helemaal het tegenovergestelde hiervan! Gedaan met wachten achter een muurtje totdat je health regenereert. Je levensbalkje groeit immers niet vanzelf terug aan. Bovendien staan je vijanden ook niet stil achter cover. Ze zijn agressief en komen je, gesterkt door hun grote aantallen, met plezier opjagen. Je zal dus de verloren kunst van het circle strafen terug moeten meester worden om de hordes aan vijanden de baas te blijven!

Gelukkig geeft DOOM je daarvoor wel de tools in handen. De klassieke wapens uit de franchise worden met succes in de 21ste eeuw geïntroduceerd.  De bekende super shotgun, plasma rifle, rocketlauncher en -niet te vergeten- de BFG9000 zijn terug van de partij. Je kan ze trouwens allemaal upgraden met mods die je verstopt in de sterk ontworpen levels kan vinden. De combat shotgun krijgt hierdoor een underbarrel grenadelauncher, de chaingun wordt een stationaire turret en de mods voorzien de heavy assault rifle van een handige scope. Kijk, zo breng je vernieuwing zonder respect te verliezen voor het verleden. Knap gedaan!

Why? For the glory of Satan of course!

Om je nog verder te helpen in je eindeloos gevecht introduceert DOOM voor het eerst in de reeks ook glory kills. Wanneer je een vijanden genoeg schade hebt toegebracht, kan je hem up close and personal aanvallen voor een bijzonder gewelddadige, bloederige finishing move. Deze zien er stuk voor stuk schitterend uit en geven je als extra bonus nog wat health terug ook. Ze zijn er dus niet alleen voor de show, ze hebben een tactische waarde in het gevecht! Vind je trouwens een berserk power-up, gaan deze gruwelijke melee kills helemaal in overdrive!

DOOM-2

Bring a buddy

Geen DOOM zonder ook een multiplayer. Afhankelijk van je verwachtingen echter, laat het spel hier misschien zijn eerste steken vallen. Dit is immers niet de arena shooter waar we met zijn allen op aan het hopen waren. Het verouderde Quake Live wordt niet van de troon gestoten en het lijkt er op dat we tot Unreal Tournament 4 zullen moeten wachten om nog eens die hectische arena-style FPS te ervaren.

DOOM multiplayer lijkt eerder de bastaardzoon van Quake en Halo. Ook hier treffen we immers load-outs aan en een XP-progressie systeem waarin je onder andere wapens kan vrijspelen. Beiden hebben geen plaats in een arena-shooter! Wapens horen daar immers op de map te spawnen, want het verkrijgen en efficiënt gebruiken ervan is immers de uitdaging in soort games. Bovendien heb je door het lagere tempo van DOOM niet 110% van je reflexen nodig, zoals dat wel bij Quake en Painkiller het geval was.

Wil dat daarom zeggen dat de multiplayer slecht is? Neen, verre van! De gameplay is goed gebalanceerd, de 9 ingesloten maps zijn goed ontworpen, de wapens zijn gevarieerd en de gamemodes zijn leuk. Bovendien heeft id software een manier gevonden om de glory kills en demonen uit de singleplayer naadloos te integreren in de multiplayer! Doe daar nog eens het feit bovenop dat er dedicated servers zijn, waardoor connecties zelden last hebben van lag, en we hebben eigenlijk weinig om over te klagen. We geven enkel de raad om je verwachtingen wat aan te passen en de multiplayer een eerlijke kans te geven, want we kunnen ons niet voorstellen dat je hier geen plezier aan gaat beleven!

DOOM-4

Ad Infinitum

Dreig je toch uitgekeken te raken op de 10+ uur campaign met zijn verschillende moeilijkheidsgraden of de veelzijdige multiplayer? Dan geeft DOOM je dankzij snapmap de tools in handen om zelf de levels en gamemodes te bouwen die jij wil spelen! Snapmap is een beetje te vergelijken met de map-editor uit TimeSplitters. Maar ook Halo’s Forge mode is een goede vergelijking. Al gaat deze snapmap verder, want je kan aan de hand van de bouwstenen ook singleplayer en co-op ervaringen knutselen. Het hele programma is erg diepgaand (je kan zelfs de belichting van je level tot in detail aanpassen, mocht je dat willen), zonder daarbij overweldigend te worden. Twee tutorials helpen je op weg en vanaf dan kan je prima zelf aan de slag. Geen tijd of zin? Dan zijn er voldoende gecureerde lijsten als “most downloaded” en ‘highest upvoted” om je snel en eenvoudig naar goeie content te brengen. Echte modding tools hadden we misschien nog liever gezien, maar dit is zeker een waardig alternatief.

Doom - 6

Thy Flesh Consumed

Hebben we dan helemaal geen minpunten voor DOOM? Helaas, toch wel. Dat de multiplayer mogelijk niet je verwachtingen gaat inlossen hebben we al vermeld. Maar we moeten het zeker ook over de laadtijden hebben want die zijn schandalig lang! Bovendien kom je ze telkens terug tegen wanneer je doodgaat, hetgeen zeker op hoge moeilijkheidsgraden tot onnodige frustratie zal leiden. Ook in snapmap is dit trouwens een issue. Wil je immers snel even iets testen in de map die je gemaakt heb, moet je eerst door een laadscherm heen. Toch heeft de game ondanks de lange laadtijden nog het lef om de eerste seconden te starten met low-res textures! Daarentegen loopt de game wel op 60fps zowel in campaign als in multiplayer en wij blijven bij ons standpunt dat frames per seconde belangrijker zijn dan het aantal pixels op je scherm.

Algemeen kunnen we weinig opmerken op DOOM en dankzij de uitgebreide campaign, de multiplayer en snapmap is er hier meer dan genoeg content om de aanschafprijs te verantwoorden. Ben je een fan van DOOM of van old skool FPS games in het algemeen? Dan ben je deze game aan jezelf verschuldigd! Maar ook als je bent groot geworden met de moderne shooters als Call of Duty en Battlefield, is het nog steeds de moeite om DOOM in huis te halen en eens voor jezelf te ontdekken waar het in die goeie ouwe tijd allemaal om draaide. Wat ons betreft nomineren we DOOM alvast voor Game of the Year 2016!

DOOM Review
circle strafing goodnesssnapmapsterke presentatie (visueel & audio)
geen arena-shooterbelachelijk lange laadtijdengeen modding-tools
94%Misschien wel de eerste must buy van 2016!
Grafisch90%
Gameplay96%
Geluid88%
Herspeelbaarheid / fun87%
Reader Rating 3 Votes
34%
No more articles
Meer in Featured, PC, PS4 Reviews, Reviews, Xbox One
Stories: The Path of Destinies
Stories: The Path of Destinies Review

Sluiten