We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

De PS4 moest het bij de launch stellen met barweinig games, maar één van de weinige games die we meekregen, is Killzone: Shadow Fall. Is dit een topper van formaat, of laat je deze beter aan je voorbij gaan? Lees dit nu in deze review!

30 jaar nadat we Killzone 3 mochten afsluiten, komen we terecht op de planeet Vekta. Wat ooit Helghan was, is nu een wasteland. De plaatselijke bevolking moet schuilen in het puin van de oorlog die daar gewoed heeft. De vluchtelingen echter, kregen de kans om zich op planeet Vekta te vestigen. De Vektanen leven gescheiden van de Helghast door een enorme muur, een beetje zoals de Chinese muur.

De Helghast zien het niet langer zitten om samen te leven met de Vektanen en vechten voor hun plaats op de planeet. De oorlog die ooit geëindigd werd door de Vektanen, draait nu uit op een strijd om te overleven. In het midden van die strijd zit jij, Lucas Kellan, een ervaren en tegelijk één van de beste Shadow Marshals die jouw agentschap kent. Vanwege jouw haat tegenover de Helghan ziet jouw overste in jou de ideale pion in de oorlog die herbegonnen is. Aan jou om het deel van de Helghast te infiltreren en zo een einde te maken aan de oorlog waar maar geen einde aan lijkt te komen.

GameSnackBE-Killzone-Shadow-Fall-Screenshot-01

Deze beschrijving kan onmogelijk een goed beeld geven van wat jou te wachten staat, want het verhaal is veel complexer dan dit. Toch vormt het een hels avontuur en zal jouw mond met momenten openvallen. Helaas kan het geheel voor de ervaren gamer soms voorspelbaar zijn en kan je niet anders dan eens goed facepalmen.

OWL

Wie Harry Potter kent, weet vast en zeker dat elke tovenaar een uil heeft. Lucas Kellen is nu wel geen tovenaar, maar een meester in combat, en zo verdient hij het om ook een uil te hebben. Deze OWL is een zwevende drone die op het slagveld jouw voornaamste kompaan zal zijn. Jouw OWL heeft zo meerdere kaarten achter de hand en kan de vijand op commando aanvallen wanneer jij even moet herladen, of het te druk hebt met een andere vijand. Jouw uiltje kan ook voor een schild zorgen en wanneer geen van beide effect hebben, jou bij bewustzijn brengen met een adrenalineshot als de vijand de bovenhand krijgt.

Het mooie aan Shadow Fall is dat jij speelt zoals jij dat wil. De maps zijn redelijk groot en jij bepaalt welke kant je op gaat. Zo kan je net als Rambo guns blazing alle vijanden naar je toe lokken, of je kiest voor een rustigere aanpak. De maps zijn alvast erg uitnodigend en je kunt je vrijwel overal begeven door de zipline die je OWL kan vuren. De aanpak is echter iets wat je zelf moet bepalen, maar wees hier wel slim in. De kans doet zich niet altijd voor en jouw favoriete manier kan wel eens moeilijker zijn dan de andere. Een voorbeeld hiervan is een bossfight. Een bossfight geeft je maar weinig keuze dan ze te eindigen zoals de ontwikkelaar dat wil. Toch krijgen we naar onze mening één van de beste bossfights voorgeschoteld. Vaak moet je wachten, schieten, wachten en weer schieten wanneer je daartoe de kans krijgt. In Shadowfall moet je deze kansen echter zelf creëren om jouw vijand af te maken.

GameSnackBE-Killzone-Shadow-Fall-Screenshot-03

Een andere factor die hierin meespeelt, is de AI van de vijand. Op het ene moment hoort hij je al van ver aankomen, op het andere moment geeft hij geen kik als je vlak achter hem staat. De plaatsing van de vijanden is vaak ook lachwekkend. Zo kwam het wel eens voor dat we door luchtkokers slopen en via een rooster naar boven moesten klimmen. Heel normaal, ware het niet dat er in de kamer waar we uitkwamen twee Helghast stonden die ons nooit opgemerkt hebben. Waarom? Omdat ze beiden doodleuk naar de muur stonden te kijken. Anno 2390 zou je toch denken dat bewaking wat meer bedreven is in het effectief bewaken van de perimeter. De bewaking van een winkelcentrum doet het beter.

Online

Het verhaal mag dan wel goed opgebouwd zijn, de meeste gamers zullen in Killzone meteen de multiplayer verkennen. Het geheel zit simpel in elkaar: je hebt verschillende gamemodi zoals in elke multiplayer en per mode heb je verschillende maps. Deze maps zijn telkens groot genoeg voor 24 man, en bieden voldoende open en gesloten plaatsen. Online is het echt belangrijk om tactisch te spelen, zij het alleen.

De lone ranger uithangen haalt echt iets uit als je het goed aanpakt. Schuil op tijd, ga nooit te snel een hoekje voorbij en spaar je sprint voor wanneer je niet anders kan. Maak slim en zuinig gebruik van jouw perks, want die moeten telkens opgeladen worden. Zoals in elke multiplayer komt het wel eens voor dat je meerdere vijanden zal tegenkomen. Probeer deze situaties te vermijden en loop ervan weg, of probeer te flanken. Kan je een confrontatie toch niet vermijden, kies dan een vijand en maak die af. Zo voorkom je de beginnersfout dat je op meerdere vijanden vuurt, maar het onderspit moeten delven voor je er één kan doden.

GameSnackBE-Killzone-Shadow-Fall-Screenshot-04

In de multiplayer zitten niet erg veel wapens, maar er is zeker wel iets voor iedereen. Snipers hebben de keuze uit medium ranged, tot zware kalibers. Wie liever wat betrouwbaarder en zwaarder geschut heeft, kan gaan voor heavy machine guns. En wil je een beetje van beide voordelen profiteren, dan ga je best voor een assault rifle. Daarnaast heb je nog de perks, die ook per class verschillen. Zo heb je als sniper een scanner voor de omgeving en kan je kiezen uit perks als teleporteren en onzichtbaar worden. En wie bezorgd is om overpowerde wapens, kunnen we geruststellen. Elk wapen dat ook maar een beetje te sterk is, krijgt een nadeel met zich mee. Zo moet je de sterkste rifle na elk schot 3 seconden herladen.

Online kan het er echt intens aantoe gaan, maar als we echt een nadeel moeten opnoemen, is het wel het farmen van kills. Je krijgt namelijk de keuze om te spawnen op dezelfde plaats, jouw basis, of opgezette spawnpunten door jouw teamgenoten. Dit heeft echter als nadeel dat je door het andere team klem gezet kunt worden. Wanneer je niet uit jouw basis kunt zonder afgeknald te worden, kan je ook geen spawnpunten plaatsen en zit je daar vast. Ook omgekeerd is dit minder leuk, want zo is de uitdaging er van af als je verplicht wordt te campen en te wachten tot de vijand één voor één uit zijn basis komt. En verplicht ben je, want anders gaan jouw teamgenoten met de kills gaan lopen en zal je de match met maar weinig kills eindigen.

30 tot 60 frames per second

De PS4 biedt de ontwikkelaar heel wat nieuwe mogelijkheden en zo draait heel de singleplayer aan een framerate van 30 tot 40 frames per second. Doordat Guerilla Games op voorhand niet op de hoogte was van de specs van de PS4, is dit aantal niet echt spectaculair. Maar dit betekent alleszins dat de PS4 eigenaars zich geen zorgen hoeven te maken voor wat de toekomst te bieden heeft. De multiplayer daarentegen draait dan wel aan een solide 60 fps en dit is echt wel nodig.

De mannen en vrouwen bij Guerilla Games zijn meesters in belichting en dit is in Shadow Fall enorm goed op te merken, want de belichting is om van te smullen. Dit kan ook een factor zijn waardoor het in de singleplayer momenteel niet mogelijk is om het aantal frames op te trekken. Bossen zien er levensecht uit en de mechanics zijn erg soepel. Vijanden en allies bewegen alsof het echte mensen zouden zijn. Maar zoals hierboven vermeld, wist de ontwikkelaar nog niets af van de specs, waardoor er grafisch toch enkele flaws te vinden zijn. De graphics zijn grotendeels om stil van te worden en te genieten, maar soms merken we hier en daar toch een slordige afwerking op.

GameSnackBE-Killzone-Shadow-Fall-Screenshot-02

De voice acting en de geluiden van schoten en explosies daarentegen zijn spot on. Dit in combinatie met de graphics van hoe een gebouw kan instorten en hoe een explosie er in-game uitziet, zorgt ervoor dat het net echt lijkt en je garant staat voor een hectische ervaring.

Conclusie

Guerilla Games haalt niet alles uit de PS4 met deze game, maar toch weet Killzone: Shadow Fall ons enorm te verbazen. Het verhaal laat hier en daar een steekje vallen en is met momenten voorspelbaar, maar biedt toch één van de betere bossfights die we al tegengekomen zijn. Voor wie de voorspelbaarheid echt niet door de beugel kan, is er gelukkig nog de multiplayer. Met de voor de hand liggende tips in deze review, wordt het online avontuur al een stuk gemakkelijker. Sessies waarin farming gebeurt verlaat je best zo snel mogelijk, want dit kan toch een serieuze pretbederver zijn.

Wie graag mooie beelden ziet en huilt bij het idee van een lage framerate, wordt met Killzone al helemaal verwend. Ondanks de flaws is het geheel werkelijk prachtig te noemen, en dat aan een framerate van niet minder dan 30.

 

No more articles
Meer in PS4 Reviews, Reviews
Football Manager 2014 review

Sluiten