We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Hou je van een avonturengame in de old school stijl van Agatha Christie? Dan is misschien deze game van King Games  iets voor jou. Wij zoeken het voor je uit op Xbox 360 gedurende de drie episodes van The Raven: Legacy of a Master Thief.

Het mysterie van The Raven

Het verhaal start ’s nachts in een zaal van het British Museum waar een grote edelsteen wordt gestolen. Een politieagent probeert de mysterieuze dief te vangen, maar wordt gehinderd door een explosie. Vervolgens schakelen we twee dagen later over naar het interieur van de Orient Express die doorheen een berglandschap rijdt. We zien de Zwitserse agent Zellner die zich wil bewijzen bij zijn superieur en via interactie met de omgeving verschillende feiten constateert. En daar begint jouw taak: voorwerpen bekijken, gesprekken voeren en de daardoor verkregen informatie nuttig toepassen.  Conversaties komen op een bepaald punt aan waarin je een antwoord moet kiezen uit verschillende mogelijkheden en dan is het aan jou om je beste Sherlock Holmes hersencellen te laten werken.

GameSnackBE-The-Raven-Legacy-of-a-Master-Thief-Screenshot-02

Via een niet verplichte tutorial ga je met een leuk voorbeeld aan de slag met de controls. Een klokhuis in een servet vouwen en nadien in een vuilnisbak gooien was nog nooit zo gedetailleerd uitgebeeld. Maar daar duiken helaas de eerste grafische foutjes op.

De drie kanten van een verhaal

Agent Jakob Zellner is een al wat oudere wetsdienaar die zich graag Hercule Poirot waant. The Raven klissen is een droom van hem. Nu wil hij zich bewijzen door de zaak van de robijnroof mee te onderzoeken en dus wil hij met alle geweld een wit voetje halen bij zijn superieur Inspecteur Legrand. Voeg daarbij nog een jongere politieagent van Scotland Yard toe en het clubje wetsdienaars is compleet in dit verhaal.

Halverwege de game schakel je over naar Adil, een jonge Arabier die  in het eerste deel als verstekeling op de Ms Lydia (die van Venetië naar Caïro vaart) werd ontdekt. Zijn verhaal vertrekt op het perron van Zurich waar hij ongemerkt moet zien in te stappen op de Oriënt Express. Een heel eind verder in de game kruip je in de huid van personage nummer drie en speel je daarmee een aantal stukken totdat het weer de beurt is aan Adil. Met hem speel je ook het verhaal tot aan de ontknoping.

Who Dunnit?

Dit puzzelgenre moet je zeker liggen, want er is wel genoeg te doen, maar dan enkel onder de vorm van interactie en onderzoek. Dit maakt dat de game zijn tijd neemt om op te bouwen en dat je je nergens hoeft te haasten. Agent Zellner loopt achter een achteruitbollende trein aan om een jongetje te redden, maar dat gebeurt allemaal in scènes zodat jij maar moet afwachten totdat je de controle terug over hem kan nemen. Zelfs dan nog heb je alle tijd van de wereld om het jongetje op te sporen, een praatje te maken, en op onderzoek uit te gaan. Aan de (defecte) noodrem trekken kan na een kwartier ook nog; de trein gaat in deze game uiteindelijk toch nergens naartoe.

Realisme met mankementen

De makers proberen het realisme zo goed mogelijk neer te zetten en dat merk je onder andere bij het geluid van een rijdende trein: in de trein blijft dat geluid beperkt tot de achtergrond, wanneer je het raampje openschuift hoor je ineens denderend het gestuw van de trein over de sporen. Op tijd en stond hoor je een deuntje anno zestiger jaren spelen en op de momenten dat het wegvalt kan dat best een verademing zijn. Er zitten verschillende personages met diverse nationaliteiten in, en de stemacteurs doen hun best om zowel die nationaliteiten als hun personage de nodige warmte te geven en op dat punt is het een geslaagde afwerking. Zowel het volume van stemmen, muziek en achtergrondgeluiden kan je zelf regelen, maar met het geluid van de overgangsscènes gaat dit niet. Gevolg is dat je van een aangenaam geluidsvolume ineens geconfronteerd wordt met overdreven harde geluiden. Dat is wel een minpunt.

GameSnackBE-The-Raven-Legacy-of-a-Master-Thief-Screenshot-01

Visueel start de game heel mooi en in grote lijnen is het retrodecor prachtig neergezet, maar soms zie je fenomenen als een deurgreep die in de lucht zweeft  of twee net niet overlappende loepen waardoor je deze voorwerpen niet kan bekijken. Sommige personages bewegen houterig en vooral het stappen toont onnatuurlijk aan. Iedere keer dat agent Zellner bijvoorbeeld een deur passeert, draait die het hoofd op een hele gekke manier. Op een gegeven moment zit de trein vast in een tunnel en vallen alle lichten uit. Je moet op de tast op zoek gaan naar je volgende items en omdat ook het beeld verdonkert, is dit een hele opgave! Later in de game kom je nog situaties tegen waar je in de duisternis of het schemer moet rondlopen en dan is het echt turen geblazen waar jouw personage nu eigenlijk staat.

Midden in een hoofdstuk kwamen we ook vast te zitten en verschenen de ondertitels bovenop elkaar. Vervelend om opnieuw de game via een eerdere savefile op te starten en een hele boel acties opnieuw te moeten doen. Wat een al trage game nog trager maakt.

Hercule Poirot achterna

In een detectiveverhaal zie je aan de hand van de loep dat je iets kan onderzoeken, maar bij voorwerpen die dicht bij elkaar liggen (en dat kom je regelmatig tegen) moet je echt wel precies zijn met je bewegingen. Zit je vast in de game dan kan je hints opvragen of je notitieboekje raadplegen. Helaas vermeldt de tutorial er niet bij hoe je daar toegang tot krijgt.

GameSnackBE-The-Raven-Legacy-of-a-Master-Thief-Screenshot-03

Net zoals in het echte leven ligt een oplossing niet altijd direct voor de hand: items combineren, eerder opgedane informatie aanhalen en de juiste volgorde gebruiken is enorm belangrijk. Soms is dit alles wel ongelooflijk moeilijk en als je iets kleins over het hoofd ziet (bv. een tandenstoker) dan kan je eindeloos dingen uitproberen, maar het juiste lukt dan niet. Dit maakt de moeilijkheidsgraad toch hoger dan verwacht en is het niet bepaald een game om ’s avonds ontspannen te spelen.

Tegenwoordig is het bon ton om bonusmateriaal te bezorgen dat je gaandeweg vrijspeelt en ook in deze game zit dat erbij. Dit onder de vorm van een Concept Art Gallery, Artwork Gallery, 3D models gallery en Soundtrack. Allemaal leuk en wel, maar de ontwikkelaars hadden beter de graphics in het algemeen beter afgewerkt, dan leuke aardigheidjes bij de game te voegen.

The Raven: the real deal?

Het is origineel om een detectiveverhaal vanuit verschillende standpunten te kunnen spelen en het biedt de speler de kans om acties vanuit alle gezichtshoeken te bekijken. Maar ondanks een prachtige basissetting en een leuk idee, is dit een game die meer afwerking kon gebruiken.

No more articles
Meer in Reviews, Xbox 360 Reviews
LEGO Marvel Super Heroes Review

Sluiten