We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Wolfenstein, een naam die bij vele ervaren gamers als nostalgie in de oren klinkt. Zowel zij, als een hoop nieuwe gamers van deze titel, hebben halsreikend uitgekeken naar deze shooter. En terecht! MachineGames heeft het hoofdpersonage Blazkowicz een welverdiende return gegeven in deze mooie reeks. Now let’s talk business!

Brutaal Nazi’s afknallen! Of toch niet..?

Natuurlijk wel! Ik kan steevast zeggen dat dit één van de meest gewelddadige shooters is die ik ooit gespeeld heb. Begrijp me niet verkeerd, want elke shooter is gewelddadig uiteraard. Maar in Wolfenstein kun je echt de haat voelen van je personage naar de Nazi’s toe. Vooral in de cutscènes doen er zich vaak brutale handelingen voor. Zo wordt hun hoofd aan flarden geschoten, steek je je mes in hun strot om ze te laten stikken in hun eigen bloed en steek je er eentje in de rug als hij staat te pissen om hem dan te verdrinken in zijn eigen.. ‘boodschap’.

Wolfenstein: The New Order

En toch is het geen ‘brainless’ afknalsysteem met behulp van een emotieloos hoofdpersonage. Neen integendeel, het verhaal is wat deze game onderscheidt van de andere in zijn genre. Nochtans lijkt het hoofdpersonage een stereotype van brute kracht gecombineerd met kleine hersens, maar niks is minder waar. Door het knallen heen ontdek je de emoties van je personage waar je direct van in de ban bent. Hij knalt niet zomaar Nazi’s af voor de fun, hij doet het met een reden. En één van die redenen is al de verliezen die hij al geleden heeft. Zijn immense drang om mensen te beschermen, alsook zijn kleine hartje zo blijkt.

Het is allemaal begonnen in 1945 waar je in Wereldoorlog II  de loopgraven gaat leegmaken die vol zitten met Nazi’s. Het duurt niet lang voordat je je aartsvijand nummer 1 tegenkomt: Deathshead. Hij, die je al direct voor een hartverscheurende keuze stelt en al je dierbaren voor je ogen wil vermoorden. Maar dat is buiten jezelf gerekend. Al heb je er wel wat tijd voor nodig, want voor je het weet zijn we 14 jaar verder en vertoef je in een gesticht. En dit als oorzaak van een hoofdtrauma welke je opgelopen hebt in de oorlog. Alsof dit nog niet genoeg is, kom je al weldra te weten dat de Nazi’s de oorlog hebben gewonnen en de wereld hebben overgenomen. Maar dit is natuurlijk zonder Blazkowicz gerekend. Je probeert, samen met de resistance, een einde te maken aan deze hel. En of dit lukt? Tja, dat moet je zelf te weten komen uiteraard!

Wolfenstein: The New Order

Hiernaast willen we ook nog meegeven dat je geen fan moet zijn van futuristische games om deze in huis te halen. Er worden veel mensen afgeschrikt door het feit dat het een futuristische toets met zich meebracht, zoals robothonden en soldaten. Ik ben er zelf geen fan van en heb hier absoluut geen last van gehad. Het is een frisse wending dan een gewone Wereldoorlog II-shooter en het blijft mooi binnen de perken. Met andere woorden: er vloeit meer bloed dan olie in deze game!

Collectibles en perks samen gegoten in een journal

Deze ontbreken de dag van vandaag in quasi geen enkele game meer. Maar MachineGames heeft het hier fenomenaal aangepakt. In je journal kun je naast perks en collectibles ook bij de walktroughs terecht. Hierdoor vergeet je nooit nog hoe je precies alweer die handeling moest uitvoeren of wat een bepaalde upgrade met een wapen wel of net niet doet. Bij de walktroughs kun je alles terugvinden wat  je nodig hebt om de draad terug op te pikken als de game een tijdje stil heeft gelegen.

En laat het verzamelen maar beginnen! In tegenstelling tot andere games kunnen deze collectibles teruggevonden worden op plaatsen die aangeduid staan op de kaart. Pas wel op, dit wil niet zeggen dat het even simpel is om ze te vinden of  bereiken. Want als de markering op een gebouw stond, op welke verdieping bevindt deze zich dan? Sommigen hebben we, na een kwartier over en weer geloop, links moeten laten liggen. Desondanks is dit een mooie toevoeging en heb je de mogelijkheid alles te verzamelen zonder daarvoor telkens youtube te moeten raadplegen.

Wolfenstein: The New Order

Perks! Sneller reloaden, extra kogels in je magazijn en nog zoveel meer. Dit kun je allemaal unlocken in-game, maar niet op de gewone wijze van XP vergaren en skill points te verdienen. Nee, ook hier zorgt Wolfenstein voor een leuke wending ten opzichte van de gewone shooter. Je kan elke perk unlocken door dingen in-game uit te voeren. Zoals een commander killen met een granaat, 20 stealth kills uitvoeren of meerdere vijanden uitschakelen met 1 granaat en nog zoveel meer. Met dit systeem zorgen ze ervoor dat je een doel in je achterhoofd kunt houden en je beloond wordt voor je speelstijl. Zowel van sluipmoordenaar tot razende tank met in elk hand een wapen, vindt je jouw perks.

Minpuntjes op een rijtje

En we zeggen met een reden minpuntjes, want diegene die er zijn worden overschaduwt door een pracht van een campaign. Toch zetten we ze hier even op een rijtje.

Multiplayer? Welke multiplayer? Deze game kent geen multiplayer en dat vinden we o zo jammer. Wat voor ons pure nostalgie was, was de multiplayer van “Return to Castle Wolfenstein”, maar het mocht niet baten. Op vlak van singleplayer overtreft Wolfenstein elke shooter die al verschenen is voor de next gen consoles. Ze mogen voor ons part hier allemaal een voorbeeld aan nemen. Maar toch, een shooter zonder multiplayer is als een fiets zonder bel.

Wolfenstein: The New Order

Hiernaast hadden we ook wel een minpuntje op te merken over de zogenaamde ‘zoek’-missies. Deze vinden vooral plaats in de hangout en bestaan soms uit 20 minuten zoeken om daarna een ander item te gaan zoeken. Dit stak soms tegen, zeker door het feit dat het niet altijd zo simpel te vinden was en je soms een halfuur over en weer kon lopen. En tenslotte, het is en blijft een shooter en geen puzzelgame.

En dan last ànd least! Het lootsysteem liet een beetje te wensen over. Een auto-pickup van ammunitie en armor is een absolute must en die vinden we niet terug in Wolfenstein. We hebben ontelbare keren naar de grond moeten kijken voor kogels en telkens op het vierkantje moeten duwen om die alsnog op te rapen. Voor ons had het volstaan mochten we gewoon over de ammunitie gelopen hebben, om zo automatisch de munitie toe te voegen aan ons arsenaal..

Conclusie

Een unicum in zijn genre. Volledig foutloze game met eindeloos plezier van begin tot einde. Maar laten we wel nog even meegeven dat we, voor we konden spelen, een patch van 5GB moesten slikken. Met een draadloze verbinding is dit wel een eindje wachten maar je geduld word zeker en vast beloond. Want bugs, die zijn we niet tegengekomen wat op zich al een  prestatie is. Topgame en een voorbeeld voor zijn nagangers.

No more articles
Meer in PS4 Reviews, Reviews
inFamous Second Son: speels en avontuurlijk vertier

Sluiten