We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Een jonge man zit in de refter te eten. Alleen… Niemand wil met hem iets te maken hebben. Meisjes vinden hem vies, jongens lachen hem uit.

Het is 1983. De jongen is een gamer. “Waarom hem?” vraagt u zich af. Er zijn een hoop jonge mensen die video spelletjes spelen, nietwaar?  Wel, het antwoord wordt duidelijk als de jonge kerel zijn jas uitdoet. Eén van zijn armen is normaal, zelfs tenger. De andere is breed en gespierd. Heel de refter roept: “koning rukker, koning rukker, koning rukker!” De jongen loopt huilend weg.

Waarom dit stukje drama in je nieuwe favoriete column? Wat heeft het in godensnaam te maken met gamen? Wel, de jongen is de lokale kampioen Track & Field, een nieuwe rage in de arcade hallen en sinds kort ook thuis op zijn trouwe Atari 2600 en nieuwe C64. Laten we hem verder volgen.

Cedric stormt naar zijn kamer en doet de gordijnen dicht.  Zijn moeder roept hem nog na en schudt het hoofd als hij zijn deur dicht gooit en op slot draait. “Mijn zoon; koning rukker,” fluistert ze zachtjes.  Cedric neemt even de tijd om rustig te worden.  Met handen die trillen van anticipatie zoekt hij onder zijn bed naar zijn nieuwste aanwinst.  De doos is verpakt in een bruin, neutraal papier.  Met een droge keel haalt de jongen het object van zijn dromen boven: een felrode, glanzende Quickshot 2 pro met turbo knop.  Zwetende polletjes omvatten de stick en Cedric laat zowaar even een kleine zucht.  Met de meeste eerbied test hij het melodieuze geklik van de microswitchen.  Deze joystick was niet zoals de kleine, stille knobbeltjes van de atari.  Dit was een stick voor de grote jongens. Hiermee zou hij urenlang boven virtuele landschappen kunnen vliegen in zijn apache gunship, zou hij zijn wizzball gracieus tussen vijanden loodsen en zou hij zelfs zijn Ikari Warrior tot de eindzege kunnen brengen. Hij keek even naar zijn Commodore, maar eerst de ultieme test.

De floppy verdwijnt in de schacht van de 1541 drive.  Het spel staat op de achterkant die hij net vorige week zelf geponst en duaal geformateerd heeft. Cedric blaast even in de rode power poort en sluit de joystick aan.  Klaar!

Ronde 1: de honderd meter. Wanneer het startschot knalt durft hij haast niet zijn nieuwe joystick aanraken.  Wat als hij breekt, net als de vorige vijf?  Langzaam beweegt hij toch zijn hand van links naar rechts.  Het voorwerp klikt gehoorzaam en reageert vlot.  Alsmaar sneller en sneller beweegt de rechterhand van Cedric.  Met een verbeten grimas kijkt hij naar beneden, zelfs niet naar het scherm.  Het lijkt eeuwig te duren, maar straks zal de verlossing er zijn.  Het moet want de spieren in zijn rechterarm beginnen al tekenen van vermoeidheid te tonen.  Bijna is hij er.  Grommend legt hij de laatste meters af en met een triomfantelijke “JAAAAAAAAAAH” schiet zijn sprite op het beeldscherm over de eindmeet.  Dit was zo lekker.

Beneden in de keuken belt moeder naar de dokter en fluistert iets over harige handpalmen.

  • Indy

    Jij viezerik! xD

  • Nico

    Met zo’n goed materiaal heb ik nooit Track & Field gespeeld 🙁

    • Indy

      Of dat zo’n goed materiaal is weet ik toch niet hoor 😛 Het was al zijn 6de xD

No more articles
Meer in Specials
GameSnack Top 10 Zombie Games Special
Top 10 beste zombie games

Sluiten