We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Gamen… spreek het woord uit tegen een random persoon en je krijgt al onmiddellijk rare blikken over je heen, mensen zeggen het je niet, maar je voelt hun onbescheiden en ongerijmd oordeel zo over je heen vallen, alsof je hen een vergiftigde schotel op een gouden plaat aanbiedt. En dan sla je de krant open… (of een nieuwswebsite), met als hoofding: ‘Jongeman van 21 opent het vuur op klasgenoten’. En daar heb je het weer, dan staat er hier of daar wel ergens bij vermeld dat die jongere verslaafd is aan het gamen van GTA, of in het onzedelijkst geval, als er iets echt duisters gebeurt, dan zal die wel verslaafd zijn aan Dark Souls, want zo’n games worden toch alleen maar gespeeld door misdadigers of criminelen in spé juist? Yeah right…

Waarom wordt het concept gamen altijd in een cryptisch obscuur beeld vervaardigd? Waaruit vloeit al die negativiteit? Misschien zoeken mensen een uitvlucht… een beroerde reden om niet te hoeven leren uit hun eigen maatschappelijke fouten. Een algemene zondebok die hun geweten in bepaalde mate voldoende dient te sussen om toch nog een oog toe te kunnen doen ’s nachts… Als je je interactief kan ontplooien van draak tot magican, van knight tot sorcerer,van vampier tot weerwolf, van detectieve tot moordenaar, tot het gekste character dat je je maar kan bedenken… waarom zou je dat dan in godsnaam in het echte leven willen? Een controller in de hand is nog altijd niet hetzelfde als een geweer of mes in je hand, die controller is jouw eigenste verlenging tot het creatieve in jezelf. Daarvoor ben je nog geen slecht mens… en degenen die kwaad willen doen, of waar kwaad opzet gemoeid is, zullen dat zeker in de praktijk omzetten, gamer of niet…

gamer-gaming

Terwijl èchte (pro)gamers heus wel weten hoe de puzzel in elkaar zit. Gamen is meer dan hier en daar wat staan zwaaien met een wapen in je handen. Het is een interactie van wie je bent en wie je wilt zijn. Een creatief gegeven die jou meer inzicht kan verschaffen in bepaalde zaken, die je nieuwsgierigheid aanwakkert en op je ziel inspeelt tot het zich ontplooit tot een ware kunst. Waar je mensen leert kennen die af en toe uitgroeien tot echte vrienden. Daar waar de wereld mooi is, waar alles kan en alles mag. Daar waar het magische overheerst. Miljoenen mensen worden dagelijks synergetisch verbonden door zoveel moois. En zo botsten we overlaatst op het volgende prachtige maar tragisch verhaal:

Dit wondermooi verhaal gaat over twee vrienden die door de game Dark Souls onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en dit ook blijven, een reddit gebruiker (TartarusRex0707) verloor zijn beste vriend en deelde het volgende verhaal met de wereld, elke gamer zal door dit verhaal absoluut een traantje wegpinken maar ook een warm vervuld gevoel in zijn/haar hart krijgen.

TartarusRex0707 had een beste vriend, beiden gamers, zijn beste vriend had de game Dark Souls nooit een kans gegeven ( de moeilijkheidsgraad van deze game is dan ook immens hoog!). Toch kon hij hem op een dag overtuigen en introduceerde hem in de sublieme maar donkere wereld. De twee vrienden waren door omstandigheden van elkaar afgezonderd en gebruikten de game om contact te houden met elkaar. Ze speelden dikwijls hun eigen verzonnen gameversie, Drunk Souls genaamd, op zo’n avonden dronken ze zichzelf zat en beleefden zo gouden avonden en gameplays waar ze veel fun aan beleefden.
In Dark Souls (de eerste die uit was) werd er heel wat geploeterd om door hun gameplay te raken, het was pas in Dark Souls 2 dat er een echte klik ontstond, zowel intensief met elkaar als vriend als met de game zelf. De twee speelden uren en dagen en nachten samen, TartarusRex0707 nam de leiding en zijn vriend keek hoe het moest, leerde de kneepjes van de game en hielp waar hij kon. Wanneer de gameplay leek te mislukken of er tegen een moeilijke boss moest gevochten worden, bleef TartarusRex0707 zijn vriend aanmoedigen en pushen om toch door te zetten, keer op keer, opnieuw en opnieuw. Na bepaald overwinningen was de jongen zijn vriend heel erg dankbaar omdat hij het nooit of te nooit opgaf, ook al leken sommige uitdagingen simpel weg onmogelijk.

Samen werkten ze een jaar aan hun ‘build up’. Voorruitgang boeken bleek een harde zaak te zijn, en soms wou zijn vriend tegen de nacht stoppen met gamen omdat hij chronische gezondheidsproblemen had en dikwijls heel moe werd. Echter wanneer hij klein was had hij al ongelooflijk veel ziekenhuizen van de binnenkant gezien, maar sterk als hij was kwam hij telkens met positieve gezondheidsresultaten terug naar huis. TartarusRex0707 zag er allemaal weinig erg in, tot het moment dat zijn vriend hem vertelde dat hij vocht tegen een bloedklonter in zijn long en alsmaar vroeger en vroeger in bed kroop. Toch versloegen ze samen nog Anor Londo en zelfs O&S, één van de moeilijkste maar ook één van de memorabelste gevechten in de game. Maar naarmate de tijd verstreek werd het voor zijn vriend alsmaar harder en moeilijker om actief een bijdrage te leveren in de ingewikkelste game ooit. TartarusRex0707 hield zichzelf ‘under leveled’ en wachtte tot het moment dat zijn vriend, die zich maar bleef verontschuldigen, terug in actie zou komen.

Niet veel later, ontmoetten de vrienden elkaar terug in het echt, wanneer ze terug naar huis gingen beloofden ze elkaar om beiden op te blijven bij de release van Dark Souls 3. TartarusRex0707 hoorde door de headset hoe vermoeid en uitgeput zijn game maatje was maar toch bleven ze beiden wakker tot middernacht en installeerden de game op hun console. TartarusRex0707 weigerde om een verdere gameplay uit te werken tot zijn vriend zich beter voelde, hij wou absoluut co-op spelen zoals ze altijd al hadden gedaan. De dag na de release van Dark Souls 3 zond TartarusRex0707 een sms naar zijn vriend die die dag naar het ziekenhuis moest, hij kreeg echter geen antwoord… Hij sms’te nog hoe hij het miste om samen te discussiëren over het summon systeem en over hoe graag hij hem leidde door hun favoriete game. Dit alles mocht echter niet baten, later vernam TartarusRex0707 dat zijn vriend op 26 jarige leeftijd die dag was overleden… Hij richtte de volgende woorden tot hem: “You saved me from myself and my loneliness twice and you’ll never know it, You were the tiny flickering flame, truly and grossly Incandescent in my Abyss. You were a warrior in your own life and a brother in arms in mine. I’ll love and miss you always, and I hope to see in the next life and every life after.”

Verwerken was moeilijk, het gamen veel harder… Toen op een dag een andere vriend aan TartarusRex0707 voorstelde om een character te maken in de game ter ere van zijn overleden vriend. Zo gezegd zo gedaan: “As he rises from the ashes of his grave,” wrote breakeren1, “he will be your unkindled, your chosen undead, ready to fight once more.” TartarusRex0707 zweerde dat zijn vriend voor altijd en eeuwig zou voort leven in de game die ze samen jaren hadden gespeeld en opgebouwd. Hij zei… Samen zullen we de game en de duisternis verslaan, of het bestaan het nu toelaat of niet…

3036453-maxresdefault

Prachtig toch?! De clue van dit alles is dat er tussen alle consoles, controllers, gameplays, gamers en alles wat met games te maken heeft ook een onlosmakelijke bijna onzichtbare draad verbonden zit, liefde genaamd. De kunst is , als hij voorbij komt, hem te grijpen en nooit of te nooit meer los te laten. Dit verhaal gaat over volharding, doorzettingsvermogen, karakter, vriendschap, warme donkere zielen, creativiteit, ondoorgrondelijke gevoelens, het leven en de dood. Over dappere sterke gamers. En ongeacht welke hobby je uitoefent, iedereen kan zich omvormen tot echte crimineel, daar heeft een hobby totaal niets mee te maken. Wel belangrijk is dat je er één hebt! Zo zal je ziel altijd gevoed blijven en zal je uiteindelijk ook na je dood verder bestaan in de dingen die je het allerliefste deed.

Tegenwoordig komt er veel negatieve berichtgeving in de media als het over gamen gaat. Bij deze vonden we het weleens fijn dit verhaal en ons standpunt met jullie te delen.

Game on and spread the Love!

  • http://creativecircle.be Jef

    De eeuwige discussie inderdaad. Mensen met slechte bedoeling vinden altijd wel zaken om zich achter te verschuilen of vanuit te handelen. Gamen is niets meer dan een hobby en interessegebied, maar zeker ook niets minder.

    Mensen hebben schrik voor het onbekende en maken foutieve inschattingen. Wanneer ze verder kijken opent zich een sociale wereld van vriendschap over landen, geloof en oppervlakkige kenmerken als uiterlijk heen.

    Tof artikel!

No more articles
Meer in Nieuws, Specials
Rocket League
Rocket League telt meer dan 14 miljoen spelers

Sluiten